Eerlijke handel…?

Het wordt weer zo’n week waar alle zeilen bijgezet moeten worden om de kids onder dak te krijgen door de staking van de juffen en meesters in het basisonderwijs. Ouders kregen een tijdje geleden een brief van de schooldirectie met het vriendelijke verzoek elders opvang te organiseren voor de kinderen. Ze sluiten de brief af met de woorden dat ze het wel begrijpen dat het lastig is maar…

En lastig is het inderdaad. Voor de zoveelste keer je in allerlei bochten moeten wringen om oppas te krijgen en voor de zoveelste keer aankloppen bij de baas of je een paar uurtjes kunt snipperen. Natuurlijk is er altijd als laatste redmiddel; de Buiten Schoolse Opvang. Maar ook veel BSO- instellingen kunnen geen ruimere openingstijden aanbieden door, u raadt het misschien al, onderbezetting en personeelstekorten.

Als je alles eens goed op een rij zet, zijn we eigenlijk knetter doorgeslagen en slachtoffer van eigen succes en overdreven regelzucht. De kwaliteitseisen die gesteld worden aan bijvoorbeeld BSO’s zijn zo streng dat er bij een bepaald aantal kinderen direct een heel blik extra pedagogisch medewerkers open getrokken moet worden. Pedagogische medewerkers die er dus niet zijn. Met als gevolg dat ze de deur op het slot laten en geen kinderen kunnen opvangen.

Ik begrijp de juffen en meesters van mijn dochter wel. En ja, ik vind het lastig, heel erg lastig zelfs, maar steun ze onvoorwaardelijk. Maar of die twee dagen staken echt zoden aan de dijk gaan zetten? Twee basisscholen in Goor denken daar net zo over en staken niet. Zij gaan zich nuttig maken in een andere sector waar de nood hoog is, in de ouderenzorg. Chapeau!

Gooi die scholen gewoon voor onbepaalde tijd dicht totdat er een structurele oplossing is. Als dan tegelijkertijd al het personeel in de zorg gaat staken, de machinisten en buschauffeurs hun trein en bus laten staan, de boeren niets meer aanleveren aan fabrieken en distributiecentrums en de politie alle flitsapparaten uit zet en oom agent z’n bonnenboekje thuis laat…

Dát zal de maatschappij pas echt ontwrichten en alles komt letterlijk tot stilstand. Dat zal mensen wakker maken. Die laffe ééndags-stakingen per sector apart levert toch geen donder op. Rutte kijkt uit z’n raampje vanuit het torentje en lacht zich de penis uit de pantalon; daar staan ze weer, morgen is alles weer normaal.

Nee, dan kun je beter aan alle lantarenpalen van Goor een oranje bordje hangen met de tekst ‘Fairtrade-gemeente’ waarmee je wilt uitstralen dat je boeren in ontwikkelingslanden een warm hart toedraagt en wilt dat ze van hun boerenbedrijf kunnen bestaan. Ik verslikte me in m’n koffie toen ik de foto voorbij zag komen waarop initiatiefnemers en de burgemeester het bordje onthulde. Ik dacht nog bij mezelf: Hoeveel boter op je hoofd wil je hebben?

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • En toen werd het stil…25 september 2018 En toen werd het stil… De week begon zoals iedere week vol hectiek. Het relaxte van het weekend zit erop en er moet gewerkt worden. Voor de kleine telg begint een nieuwe week van leren en vormen. Tijdens het […]
  • Grote spiegel…5 november 2019 Grote spiegel… Het lijkt soms wel een beetje alsof de wereld in de fik staat en dat deze uitslaande brand overgeslagen is naar Nederland. Het Malieveld in Den Haag heeft er zo langzamerhand een dagtaak […]
  • Entertainment doeleinden…11 februari 2020 Entertainment doeleinden… Het was een duur weekendje voor de verzekeringsmaatschappijen van Nederland. Zondag waren de weersomstandigheden uitermate geschikt om een beetje achterstallig onderhoud aan het huis te […]
  • He’j vandage al in de bokse e pist…25 juni 2019 He’j vandage al in de bokse e pist… Hoe gaan we de komende dagen het hoofd koel houden? De weersverwachting liegt er niet om en het kan misschien wel eens de warmste editie ooit worden van het Goorse Schoolfeest. Ik kan me […]
  • Ik wil wel maar…12 februari 2019 Ik wil wel maar… Vorige week bracht de landelijke klimaatprotestdag in Den Haag veel scholieren op de been. Op het Malieveld kwamen de spijbelaartjes bijeen en toonden hun ongenoegen over het […]