Naar wij dachten…

Vorige week vroeg ik of er nog verzoekjes waren waar mijn laatste hersenspinsel van dit seizoen over zou moeten gaan. Veel mensen vonden dat ik het dramadossier Molenstraat er nog maar eens door moest halen en volgens anderen moest het gaan over opgerolde wietplantages en illegale radiozender-amateurs. Ook kwamen meer landelijke perikelen aan de orde. Bijvoorbeeld het gebeuren rond de gemiste schoolfoto van een aantal kinderen die op dat moment het Suikerfeest aan het vieren waren. De school werd veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding van 500 euries. En natuurlijk  kwam de herdenking van de Turkse coup voorbij.

(meer…)

Het ligt in je eigen hand…

De centrale examens, voor de laatstejaars studenten, zijn voorbij en de diploma’s zijn uitgereikt. Prachtig om de trotse gezichten van onze leerlingen en hun ouders te zien als de handtekening onder het begeerde document wordt gezet. Jullie hebben het dubbel en dwars verdiend en hard gewerkt. Hier doen we het allemaal voor, dat is ons product; jong volwassen mensen aan een goed papier helpen waar ze verder mee kunnen. Ook de proefwerkweek voor de andere leerjaren is bijna voorbij en daarmee is het einde van schooljaar 2016/2017 in zicht. Er rest nu niets anders dan boeken inleveren, het rapport ophalen en natuurlijk zo langzamerhand gaan voorbereiden op de welverdiende en lange zomervakantie.

(meer…)

Je bent nu nog klein…

Als je veel post op Facebook krijg je regelmatig een herinnering van wat je één jaar, twee jaar of vier jaar geleden op die dag hebt gepost. In mijn geval zijn dat vaak gekke foto’s van mijn dochter. Zo af en toe komt er ook een selfie voorbij waarbij ik dan heel zelfvoldaan kan denken: “Nou, daar had ik de kop toch echt wel dikker dan nu”. En dat rechtvaardigt dan weer een beetje voor mezelf dat ik in het Schoolfeestweekend echt wel buiten mijn boekje ben gegaan qua inname. Ik kan dan ook altijd vol overtuiging meezingen met het liedje “Liever te dik in de kist, dan weer een feestje gemist”.

(meer…)

Raakvlak…

Nou beste mede Goorlingen, het Schoolfeest 2017 zit er weer op. Wat was het mooi en döstig! Ik weet niet hoe het bij jullie werkt, maar in huize Kremers treedt er altijd op de donderdag van het Schoolfeest een vierdaags protocol in werking. Wij nemen dat protocol zeer serieus en de uitvoering is uiterst minutieus. We laten niets, maar dan ook echt niets aan het toeval over om ook maar een minuut zuivere bierdrinktijd te verliezen. Is het nu zo erg dat je pas om 17.30 uur op de vrijdagmiddag, borreluurtje, in de tent bent, was de domme vraag die mij gesteld werd door iemand die geen idee heeft wat Schoolfeest is. Ja, natuurlijk is dat erg trut! Heel erg!

(meer…)

Goorse parels vertellen…

In aanloop naar het Feest der Feesten wil ik in plaats van een column eens een bijzondere Goorse Schoolfeestparel in de schijnwerpers zetten. Een man die tijdens het feest der feesten niet mag ontbreken. Klik op Lees Meer en lees over de Malbergschool, humor, café’s, de Rellie en meer…

(meer…)

Voor een dubbeltje op de eerste rang…

Afgelopen week zat ik naar praatprogramma “Jinek” te kijken. Normaal zap ik snel verder, want ik vind de presentatie-capaciteiten van de mevrouw in kwestie ronduit dramatisch. In dit geval bleef ik toch kijken omdat ik geraakt en geboeid werd door het verhaal van een jonge basisschoolmeester. Hij deed zijn verhaal over de problemen in het basisonderwijs. Hoe moeilijk het is om personeel voor de klas te vinden en hoe slecht dat eigenlijk betaald wordt. Hij maakte zich ernstige zorgen over het komende lerarentekort en dat dat binnen jaren gaat oplopen naar minstens tienduizend.

(meer…)

Petjes en scootervolk…

Is het gebrek aan talent en visie, macht op een foute manier laten gelden, tekort aan kennis en enthousiasme, óf heeft het te maken met een bepaald verstandelijk niveau? Deze vraag stelde ik mezelf toen ik deze week las over de berichten van het zonnepark, handhaving van het éénrichtingsverkeer Molenstraat én het volgende hoofdstuk in drama roman “De verhuizing van de Lidl”.

(meer…)

De klant die zich niet altijd gedraagt als Koning…

Uitsmijters, bouncers, The A-team, afgekeurde stadswachten, sjappies, droeftoeters, wannabe cops en Soweco-boys. Dit is zo maar een kleine opsomming van hoe sommige mensen mij en mijn collega’s noemen in het weekend als we ons werk uitvoeren in talloze disco’s, kroegjes en feesttenten. Allemaal negatieve benamingen voor een job die we allemaal, helaas, steeds belangrijker gaan vinden in deze tijden: het vak van beveiliger/horecaportier. Gaat er onverhoopt toch iets mis? Dan hebben wij gefaald. Dan hebben we niet niet goed opgelet en ligt het aan onze inschattingscapaciteiten. “Je hebt de verkeerde te pakken, ik heb niets gedaan”, is voor ons een veel gehoorde zin. “Waarvoor staan jullie hier eigenlijk, jullie doen toch niets”, is er ook zo’n één.

(meer…)

Eetbaar “VretteGoor”…

Volgens mij is er ergens een blik subsidie los getrokken. Met steeds groter wordende ogen zat ik het plan door te lezen wat een aantal studenten van de Wageningen Universiteit bedacht hebben. Goor moet “groener” en “eetbaarder” worden. Door de inwoners van Goor, samen met de winkeliers, verantwoordelijk te maken voor plantenbakken in het centrum zouden we groener, mooier, bio-divers, hittebestendig en milieuvriendelijker worden. Maar boven alles krijgen we hierdoor een eigen en bijzondere identiteit.

(meer…)

Zomaar een maandag…

Het was een zwaar weekend. Laat geworden en maandagochtend te laat uit bed. Als er nu niets tegen zit, kan ik het misschien nog net redden om op tijd op m’n werk te zijn. Snel uit bed, kast open voor schone sokken. Geen schone sokken meer. Hmm, dan maar als een yup zonder sokken in m’n schoenen. Kleren aan, betje water um de kop en snel naar beneden om brood te smeren. Gloeiende gloeiende, alleen bevroren brood in de vriezer. Oké, geen punt. Ik koop onderweg wel iets. Waar zijn m’n sleutels? Zou een klein meisje van vijf ze misschien verstopt hebben in één van haar honderd speelgoeddozen? Check, gevonden in doos negenen-negentig. Nu snel wegwezen.

(meer…)