Wie houden we voor de gek ?

Bij het open slaan van de zaterdagkrant heb ik, na het lezen van de voorpagina, alweer genoeg munitie om mijn wekelijkse column te vullen. Er staan twee tegenstrijdige artikelen: “Gebrek aan mantelzorgers” en “Doorwerken tot je 70e”. Een bladzijde verder het pagina vullende jankverhaal van onze politiechef over dat hij meer mensen nodig heeft.

(meer…)

Paarse krokodil…

Afgelopen week heb ik een proef-abonnementje genomen van het onderzoeksplatform Follow The Money. FTM is een website waar onderzoeksjournalisten diepgaande artikelen plaatsen over de ware gang van zaken en juist die stukjes onder de loep nemen die normaal gesproken niet in het nieuws komen en waarvan overheden en bedrijven liever niet willen dat u dat weet. Een bekende Goorse journalist, eerder werkzaam bij RTV Oost, schrijft sinds kort voor deze site.

(meer…)

Mishandelende verwaarlozing…

Hoe verschrikkelijk dat we van de week konden lezen dat jonge leerlingen thuis zitten omdat ze “stress” hebben. De net gewezen kleutertjes zitten met burn-out verschijnselen thuis. Ze eten niet en slapen gaat moeilijk. Velen staan ’s morgens om 06.00 uur op zodat ze om 08.00 uur klaar staan om naar school te kunnen. Wat zijn we toch ver afgezakt ons meest kostbaarste bezit op zo’n manier, en al zo jong, bloot te stellen aan ‘grote mensen-problemen’.

(meer…)

Blauwe ogen en blond haar…

Soms denk ik wel eens dat het jaar meerdere keren 1 april telt. Ik lees en kijk het nieuws en kan dan gewoon niet geloven dat hoogopgeleide mensen daar echt serieus over hebben nagedacht. Dat ze iets hebben verzonnen waar je eerst hard om moet lachten en later je de tranen in de ogen springen omdat ze het echt blijken te menen. Zo heeft onze meest onbetrouwbare partner in het leven, de overheid, in al zijn onwijsheid besloten dat rookruimtes in de horeca binnen twee jaar tot het verleden gaan behoren.

(meer…)

Nooit wier kom’m…

Ik schrijf deze column net nadat ik terug kom van het bBgband-festival in ons Goorse centrum. We hebben de hele middag vertoeft bij het gezelligste café van Goor. En tja, dat doen wij, de Goorse jongens, niet op water. Is het verstandig om nu een column te schrijven of kan ik beter een weekje overslaan? Keuzes, het zijn allemaal keuzes die een mens moet maken. Je gaat een verplichting aan als je zegt iets te gaan doen en dan moet je het ook waarmaken. Zo zijn wij vroeger in huize Kremers groot gebracht. Praatjes heeft iedereen. Maar ook echt doen wat je bepleit met de mond, is maar aan een select groepje gegeven. Dan toon je karakter, dan ben je je woord waard in goud.

(meer…)

Hew altied a zo e doan…

De fabrieksarbeider stemt op de Partij van de Arbeid, want dat deden z’n ouders ook altijd. Kerkgangers stemmen het liefst SGP want dat hoort zo. Grote boeren stemmen op het CDA met een vleugje VVD, want dat is altijd al zo geweest. Niet van origine Nederlanders stemmen massaal op DENK en bewijzen daarmee dat de ooit zo mooi bedachte multi-culti samenleving nu echt gestorven is en eigenlijk ook nooit bestaan heeft. Mensen daarentegen die nog steeds in de waan leven dat het allemaal wel zo mooi en rooskleurig zou moeten zijn, stemmen op GroenLinks. Als je houdt van “dit” zeggen en “dat” doen, van flink genomen worden en volhouden dat je het lekker vindt, stem je op D’66. En als je dan helemaal geen zin hebt in nadenken en je het zonde vindt het stembiljet bij het oud papier te mikken, is er altijd nog de beweging van good old Geert.

(meer…)

Verkwansel het niet…

Morgen zijn de verkiezingen voor de gemeenteraad en mogen we beslissen wie de komende jaren de scepter zwaait in onze Hof. Ik was een zwevende kiezer. Dat overkomt mij eigenlijk nooit bij landelijke verkiezingen, maar nu wist ik het zo net nog niet. De Goorse Stadsraad roept op om lokaal te stemmen, stem op mensen uit Goor. Stem tactisch was het advies. De legio stemwijzers op internet gaven mij weinig duidelijkheid. Bij landelijke verkiezingen weet je zo ongeveer wel waar de partijen voor staan en waar je je het meest mee verbonden voelt. Bij gemeenteraadsverkiezingen is dat toch een stuk lastiger.

(meer…)

Buiten proportie ziek…

Afgelopen weekend werd ik gebeld in de auto. Normaal gesproken neem ik nooit op tijdens het rijden. Dit was zo’n telefoontje die ik echt even moest nemen. Ik hou het kort. Ik ben bewust van het feit dat dit niet mag en mogelijk gevaarlijk kan zijn. Later bedacht ik mij dat, als het aan Minister Grapperhaus van Justitie ligt, ik hiervoor twee jaar de lik in kan draaien. Als ik bellend een ongeluk veroorzaak, mag ik zelfs zes jaar brommen.

(meer…)

Winnaar…

Gisteren verjaarde ik. Weer een jaartje erbij en daarmee staat de teller op 39. Vroeger was je verjaardag een dag waar je weken naar uit keek, waar je nachten niet van kon slapen. Het was speciaal omdat alle aandacht voor jou was, compleet met cadeaus en taart. Op school mocht je trakteren en de klassen rond gaan. Je voelde je heel wat. Later was jarig zijn puur weer een jaartje dichter bij het mogen rijden van een brommer of zelfs auto. Ik weet nog goed toen ik 17 jaar werd dat ik tegen mijn moeder zei: “Geniet er nog maar even van, ik luister nog precies één jaar naar je. Vanaf mijn 18e luister ik nergens meer naar”. Toen ze zei dat ik dan ook alles zelf mocht gaan betalen, wierp dat toch een andere blik op volwassen worden.

(meer…)

Laat het los…

Heel wat jaren geleden, toen ik nog een jonge en onervaren kracht was bij mijn werkgever, hadden we een statige rector. Een rector die de school stuurde met z’n ogen. Een man die je automatisch aansprak met ‘U’ en bij wie je het niet in je hoofd haalde hem teveel tegen te spreken. In sommige dingen draafde ik, door mijn onervarenheid, een beetje door en daarmee maak je niet altijd vrienden. Op een gegeven ogenblik nodigde de rector mij uit op zijn kantoor. Hij deed dat met een beruchte zin die iedereen kende en waarvan je onmiddellijk wist dat er stront aan de knikker was. “Heb je even?”, klonk het op die dag naar de jonge grootbek Kremers.

(meer…)