Vroeger was alles…

Nou, ik kan er niets anders van maken dan dat ik geen ene ruk heb meegemaakt afgelopen week. Net als alle andere verstandige mensen kom ik alleen buitenshuis als dat echt noodzakelijk is. Aan de andere kant heeft het ook weer voordelen. Het huis is nog nooit zo schoon geweest, we zijn helemaal bij met de was en tjonge tjonge, wat eten we vers en gezond. Mijn auto kreeg er spontaan een vette bougie van, dat hij voor de tweede keer in dezelfde week een stofzuigerbeurt kreeg en mijn motor liet pardoes de benzine lopen toe hij me zag aankomen met een poetsdoek.

Natuurlijk zijn er ook altijd van die snuggere Henkies die zich niets aantrekken van de richtlijnen die ons geadviseerd worden door deskundigen. Zo kon je afgelopen week nog rustig een balletje trappen met je clubje op een Goors voetbalveld en moesten boswachters met lede ogen toezien hoe hun natuurparken en bossen vol stroomden met mensen die even een ‘frisse neus’ wilden halen.

Net alsof Corona ook even weekend had en op zondag minder besmettelijk is. Die mensen, die gewoon met z’n allen een balletje gaan trappen en man aan man over de Borkeld- of door het Twickel struinen, het volgende: Als de maatregelen nóg strenger gaan worden en we te maken krijgen met een ‘lock-down’, hardstikke bedankt, want dat komt dan door jullie, hersenloze kloothommels!

Ondertussen probeer ik mijn dochter van 8 en in groep 4, thuisonderwijs te geven. Ik wist dat ze eigenwijs was, maar… Opeens krijg ik nóg meer respect en eigenlijk ook medelijden met haar juffen. Je moet er maar dagelijks een klas van vol voorgeschoteld krijgen.

We beginnen met rekenen en automatisering. Splitsen en delen staat op het programma. Vol goede moed doe ik een staartdeling voor. Twee grote ogen kijken mij vragend aan. “Wat doe jij dan? Dat doen wij zo niet.” Ze pakt een velletje papier en begint aan een som. Ze heeft zo ongeveer een half A-4tje nodig om bij de uitkomst te komen. De getallen duizelen me voor de ogen. Tientallen, ééntallen, schatten en opnieuw. Nou het zal wel, ik zeg niet snel dat vroeger alles beter was, maar dit… Oké, klaar met rekenen.

Nu gaan we spelling doen. “Pak dat boek en schrift maar.” “Nee papa, nu gaan we altijd fruit eten”. “Best joh, pak jij maar een appel, ga ik even naar het toilet.” “Dat doen we in onze eigen tijd, en dat is het dacht ik nu nog niet”, sneerde mevrouwtje spuit-11.

Schrijf ik het met een -t of met een -d? De ‘hond-regel’ heet dat nu. Vroeger noemden wij dat ’t kofschip , werkwoorden, persoonlijk voornaamwoord en lijdend voorwerp. Tegenwoordig heet dat het ‘wie-‘ en het ‘wat’- woord. Zeg meisje, leg papa dat nog eens even weer uit…

Namens Niels,

een fijne dag en blijf gezond!

Gerelateerde berichten

  • Twee emmertjes water halen…19 juni 2018 Twee emmertjes water halen… Vorige week was het de week van d’r op of d’r onder. Duizenden leerlingen in het voortgezet onderwijs kregen te horen of ze hun fel begeerde diploma hadden behaald of dat er toch een […]
  • Mishandelende verwaarlozing…17 april 2018 Mishandelende verwaarlozing… Hoe verschrikkelijk dat we van de week konden lezen dat jonge leerlingen thuis zitten omdat ze “stress” hebben. De net gewezen kleutertjes zitten met burn-out verschijnselen thuis. Ze eten […]
  • Onderwijs, elke dag anders…31 oktober 2017 Onderwijs, elke dag anders… Al jaren ben ik werkzaam in het onderwijs. Ik heb de mooiste job van de wereld. Elke dag jeugd om me heen met allemaal eigen karakters en eigenaardigheden. Ik geniet van de onbevangenheid, […]
  • Voor een dubbeltje op de eerste rang…13 juni 2017 Voor een dubbeltje op de eerste rang… Afgelopen week zat ik naar praatprogramma “Jinek” te kijken. Normaal zap ik snel verder, want ik vind de presentatie-capaciteiten van de mevrouw in kwestie ronduit dramatisch. In dit geval […]
  • Berenjacht…31 maart 2020 Berenjacht… Week drie van thuisblijven en zo min mogelijk buiten komen. Om eerlijk te zeggen begint het een beetje te wennen. Het wordt een soort tweede werkelijkheid waar niet aan te ontsnappen is, […]