Hufterigheid…

Volgens mij hebben we allemaal wel eens een ‘baaldag’ op het werk. Dat je denkt: “Wat doe ik hier!” Dat je er helemaal klaar mee bent en dat je het liefst in een hyperslaap gaat. Meestal is dat gevoel weer verdwenen als je een nachtje goed geslapen hebt of iets leuks hebt gedaan in het weekend. Na de grootse horeca controle in de Hof van afgelopen vrijdag vroeg ik me af of horecaondernemers ook wel eens een ‘baaldag’ hebben…

Of zij er ook wel eens helemaal klaar mee zijn en of dat gevoel ook weer weg ebt na een nachtje slapen. Afgelopen weekend sprak ik meerdere uitbaters en ze reageerden allemaal even stil als gelaten op mijn vragen.

Baaldag? Slapen? Zeg maar rustig baaljaar en slapen doe ik minimaal. Ik heb zorgen die echt niet verdwijnen na een nacht slaap. Om eerlijk te zijn, slaap ik nooit een hele nacht door. We zijn de speelbal van 2020 en alle maatregelen die genomen worden hebben direct invloed op onze sector.

Wij zijn het eerst aan de beurt als kroegen en terrassen dicht moeten. We worden geconfronteerd met eerder moeten sluiten omdat Corona ná tien of twaalf uur blijkbaar actiever is dan ervóór. Wij zijn degene die een boete van 4000 euro aan onze kont krijgen als mensen te dicht bij elkaar zitten. En dat terwijl wij er alles aan doen om zo goed en zo kwaad als het kan de instructies van het RIVM en overheid na te leven.

Wij krijgen een boete als een klant een sigaret rookt in onze gelegenheid. En dat terwijl er nergens meer rookruimten zijn, wij niets faciliteren wat met roken te maken heeft en overal bordjes hebben staan met ‘verboden te roken’. Wij krijgen een boete als iemand onder valse voorwendselen, bijvoorbeeld met een valse ID kaart, er toch in geslaagd is een biertje te scoren aan de bar.

Tegen hufterigheid bestaat geen medicijn. Kortom, we worden overal verantwoordelijk voor gehouden en de overtreder zelf heeft blijkbaar geen enkele eigen verantwoordelijkheid. Het is natuurlijk ook vele malen makkelijker om gewoon een boete uit te delen aan een hard werkende kroegbaas dan in discussie te moeten gaan met bezoekers. Stel je eens voor dat het een beetje moeilijk wordt om de staatskas te spekken.

En nu vraag je mij wat ik vind van die horeca-controle? Dat ik even zo snel het arbeidscontract niet kon vinden van het meisje achter de bar? Dat ik even zo snel dat inkoop-bonnetje niet kon vinden van dat flesje drank uit Duitsland? Dat ik me even moet verdiepen in de vraag of ik alle papieren kan tonen van de Kamer van Koophandel en drankvergunningen? Vraag je me nu echt wat ik daar van vind?

Sorry, ik was even druk met alle andere dingen die we opgedragen krijgen. Biertje doen nog?

Ja lekker vriend, er is inderdaad geen medicijn voor hufterigheid…

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Stoppen d’r door…15 juni 2021 Stoppen d’r door… Soms zijn dingen zo bijzonder dat ik het in mijn gecompliceerde brein niet recht kan breien. Vooral als het om groene ideeën gaat, gaan bij mij de stopjes d’r wel eens door. Of het nu […]
  • Verdienmodel…8 juni 2021 Verdienmodel… Poen voor groen, stoppen met maaien, geef insecten te ruimte, diversiteit en vooruit met de geit. Van vuilstort naar landschapsvervuiling met zonnepark Rikkerink en tiny houses op TSB […]
  • Collectieve pijn…25 mei 2021 Collectieve pijn… We wanen ons in een soort tweede werkelijkheid waarin we het blijkbaar fijn vinden onszelf voor de gek te houden. Schoolfeestvlaggen die vier wapperen aan de Goorse gevels en ik zag […]
  • Huis-zweef-teef…11 mei 2021 Huis-zweef-teef… Op 4 Mei herdenken we en een dag later vieren we feest voor 'vrijheid'. Nou ja vrijheid, alles is betrekkelijk en niet voor iedereen. Om acht uur zijn we stil en dat geldt voor mij al 42 […]
  • Diftar-razzia en sperrzeit…20 april 2021 Diftar-razzia en sperrzeit… Steeds vaker zijn er momenten dat ik niet te houden ben. Nu ruim een jaar lijkt de wereld stil te staan. In de ochtend wakker worden, naar je werk gaan, ’s avonds nog even zitten en weer […]