Ouwe geitenbreier…

Ik denk dat iedere ouder het er wel eens over heeft; is de ‘schermtijd’ van ons onderdeurtje niet een beetje veel vandaag, gisteren en afgelopen week? Snapchat, Insta, Roblox en niet te vergeten TikTok natuurlijk. Opgroeien in een digitale wereld is prachtig en heeft veel voordelen maar is er ook nog iets anders dan alleen die verrekte telefoon?

“Leg je device nu maar eens even weg”, klinkt het afgelopen Hemelvaartsdag. Mokkend wordt de telefoon met zelf gefabriceerd Billie Eilish-hoesje weggelegd. Niet echt helemaal uit het oog, maar prominent op het dressoir zodat hij toch niet helemaal weg is. “Zet het geluid ook maar even uit, want van tien ‘pingeltjes’ per halve minuut word je toch horendol?” Als ogen konden doden wordt nonchalant en tegendraads het knopje omgezet voor stilte. Met rollende ogen en een eigenwijs wapperende blonde lok verdwijnt de telefoon met een zucht in de la. “Toen jij klein was waren er nog geen mobiele telefoons en internet he? Wat deed je dan eigenlijk de hele dag?”

Ik pakte een ouderwets fotoalbum en liet foto’s zien van de prachtige tijd van ‘De Malberg’, ‘Goor in de Bocht’ en talloze clubavonden van de jongerensoos. Ome Willem buiten op het podium en drommen kinderen in kleermakerszit ervoor. Lusten jullie ook een broodje poep rakkers? Rappapam, rappapam, ouwe geitenbreier. Foekepotten maken bij de afdeling Crea en verkleed langs de deuren voor iets lekkers.

Een heel weekend jongerenkamp op een kampeerboerderij in Vasse. ’s Avonds met z’n allen rond het kampvuur marshmallows roosteren en broodjes knakworst van eigengemaakt deeg. Niet te vreten, maar wel leuk. Op zondagmiddag thuis komen, zonder stem en stinkend naar brandlucht. Voor het eerst stiekem een trekje van een sigaret geprobeerd en natuurlijk heel geheim het allereerste slokje bier gehad. Toen allebei heel erg vies, later is daar verandering in gekomen.

Uiteraard liet ik dit hoofdstukje voor het gemak maar even achterwege in mijn verhaal aan dochterlief. Kern van het verhaal was dat ik in die tijd herinneringen voor het leven heb gemaakt. Herinneringen met echte mensen die ik nu nog steeds ken en geregeld zie. Stabiele vriendschappen met een rijk verleden. En dat allemaal zonder telefoon, computer, internet, Wifi of hotspots.

Kom we gaan iets leuks doen. Vriendinnetje mee, hondje achterin, picknick-spulletjes inladen en het enige device van vandaag is de TomTom. We gaan een magische Harry Potter tocht maken door het bos en onderweg zoeken we een mooi plekje om onze broodjes op te eten en met elkaar te praten. De tocht wordt afgesloten met popcorn poppen op echt vuur en iets teveel aangelengde ranja.

“Het was echt heel erg leuk pap, ik denk dat m’n telefoon nog wel even kan blijven liggen waar die ligt”. Mooi zo! Jij moet ook herinneringen maken voor het leven, geitenbreier!

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Stoppen d’r door…15 juni 2021 Stoppen d’r door… Soms zijn dingen zo bijzonder dat ik het in mijn gecompliceerde brein niet recht kan breien. Vooral als het om groene ideeën gaat, gaan bij mij de stopjes d’r wel eens door. Of het nu […]
  • Verdienmodel…8 juni 2021 Verdienmodel… Poen voor groen, stoppen met maaien, geef insecten te ruimte, diversiteit en vooruit met de geit. Van vuilstort naar landschapsvervuiling met zonnepark Rikkerink en tiny houses op TSB […]
  • Collectieve pijn…25 mei 2021 Collectieve pijn… We wanen ons in een soort tweede werkelijkheid waarin we het blijkbaar fijn vinden onszelf voor de gek te houden. Schoolfeestvlaggen die vier wapperen aan de Goorse gevels en ik zag […]
  • Zoete herinneringen aan ‘Goor in de bocht’13 mei 2021 Zoete herinneringen aan ‘Goor in de bocht’ Het was in de jaren '70 en '80 een onmiskenbare pijler in de Goorse samenleving. Goor in de bocht was voor en door Goorse jongeren en bruiste in die periode van creativiteit en […]
  • Huis-zweef-teef…11 mei 2021 Huis-zweef-teef… Op 4 Mei herdenken we en een dag later vieren we feest voor 'vrijheid'. Nou ja vrijheid, alles is betrekkelijk en niet voor iedereen. Om acht uur zijn we stil en dat geldt voor mij al 42 […]