Verdienmodel…

Poen voor groen, stoppen met maaien, geef insecten te ruimte, diversiteit en vooruit met de geit. Van vuilstort naar landschapsvervuiling met zonnepark Rikkerink en tiny houses op TSB terrein. Zo maar een aantal voorbeelden van lekker alternatief beleid om verandering te krijgen in onze kijk op milieu en de vervuiling daarvan…

Dat het allemaal zo alternatief is, is logisch omdat er simpelweg geen bestaande manier bestaat om uit de milieucrisis te komen waar we volgens de geleerden blijkbaar middenin zitten. Er moet iets gebeuren en daar zijn de meesten het wel over eens. De manier waarop is alleen een heel ander verhaal. Waarom zou je investeren in een paar hectare vol lelijke zonnepanelen midden in de natuur? Dit terwijl een veelvoud aan ruimte “braak” ligt op de duizenden daken in Nederland. Gooi eerst alle overheidsgebouwen, ziekenhuizen en scholen maar eens vol met die paneeltjes voordat je aan kostbare grond loopt te knabbelen.

Ik ben de eerste die een paar obligaties koopt om te anticiperen. Zorg dat er vergunningen worden afgegeven om waterstof te pompen door de al in de grond liggende aardgasleidingen, in plaats van miljoenen kubieke meters Russisch aardgas te importeren van een man waar je eigenlijk helemaal niets mee van doen wilt hebben. En als het dan toch geld moet kosten, waarom de renderings-regeling voor het opwekken van zonne-energie in stappen afbouwen in plaats van in stand houden zodat nog meer mensen geïnteresseerd raken in zonnepanelen op hun eigen dak? Waarom mensen dik laten betalen aan de poort om hun afval op een goede en milieuvriendelijke manier te laten verwerken in plaats van dit goede gedrag te bevorderen door het financiële stukje net een beetje slimmer te regelen in bijvoorbeeld de gemeentelijke belastingen?

Het gebeurt allemaal niet. Waarom niet? Heel simpel, omdat er een ‘verdienmodel’ achter zit. Afval is handel. Energietransitie is handel en zolang er nog olie en gas in de grond zit, pompen we rustig verder tot de laatste uitgeknepen druppel. Zolang je nog minstens tienduizend euro kwijt ben voor een beetje isolatie, een nieuwe zuinige CV-ketel en een paar paneeltjes op je dak, begint bij mij persoonlijk ook de ‘verdienmodel-gedachte’ te werken. Milieu-verbeterende maatregelen zijn allemaal gekoppeld aan geld en aan de gedachte “wat bespaar ik”, terwijl het eigenlijk zou moeten zijn “wat is het beste voor onze wereld en gezondheid”.

Wat je in ieder geval heel makkelijk zelf thuis kunt doen is het stoppen met het onderhouden van je voortuintje. Niet meer maaien, snoeien en wieden. Goed voor de biodiversiteit. Doet de gemeente ook, maar of het bevorderen van de diversiteit de ware reden is? Of zou hier óók een ‘verdienmodel’ achter schuil gaan? Wie weet kunnen we er binnen een paar jaar over lezen in geheime stukken die openbaar worden gemaakt bij een volgende hack of door oplettende plaatselijke journalisten. Want tja, garanderen dat het nooit weer gaat gebeuren kun je natuurlijk nooit.

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Normaal denkenden…4 februari 2020 Normaal denkenden… Gelukkig is huize Kremers uitgerust met een grote houtkachel die ik het liefst dag en nacht z’n werk laat doet. Mijn vriend lust de nodige kubjes hout die we van bomen in de buurt rooien. […]
  • Stoppen d’r door…15 juni 2021 Stoppen d’r door… Soms zijn dingen zo bijzonder dat ik het in mijn gecompliceerde brein niet recht kan breien. Vooral als het om groene ideeën gaat, gaan bij mij de stopjes d’r wel eens door. Of het nu […]
  • Collectieve pijn…25 mei 2021 Collectieve pijn… We wanen ons in een soort tweede werkelijkheid waarin we het blijkbaar fijn vinden onszelf voor de gek te houden. Schoolfeestvlaggen die vier wapperen aan de Goorse gevels en ik zag […]
  • Huis-zweef-teef…11 mei 2021 Huis-zweef-teef… Op 4 Mei herdenken we en een dag later vieren we feest voor 'vrijheid'. Nou ja vrijheid, alles is betrekkelijk en niet voor iedereen. Om acht uur zijn we stil en dat geldt voor mij al 42 […]
  • Diftar-razzia en sperrzeit…20 april 2021 Diftar-razzia en sperrzeit… Steeds vaker zijn er momenten dat ik niet te houden ben. Nu ruim een jaar lijkt de wereld stil te staan. In de ochtend wakker worden, naar je werk gaan, ’s avonds nog even zitten en weer […]