Goorse geveul..

Schoeven langs het schap. Dat dak dat mut er of. Even stilstaan bij geliefden die ons ontvallen zijn bij “Schoolfeest in de hemel”. Uitpuffen op het Jannink-terras en nat van het zweet hossen vooraan bij het podium. Ontelbare ‘uitstapjes’ naar de stinkkelder om overmatig vocht weg te brengen en een rokende pinpas die al het geweld niet meer aankan bij de muntenbalie. Op zaterdagavond bardienst met mijn vaste clubje bij Tappunt 2, wat een feest!

Gadverdamme, voor de tweede keer moeten we al dit moois missen. Net nu de maatregelen wat soepeler worden en het einde van de strijd in zich komt. Aanstaande zaterdag mag ik voor het eerst in 16 maanden tijd mijn beveiligingskloffie weer aantrekken om aan de deur te staan bij Neerlands mooiste uitgaansgelegenheid bij onze Markelose buren. Eens kijken of ik de weg nog kan vinden en of de jeugd het er voor over heeft om zich te laten testen voor een knallende avond als vanouds; zonder 1,5 meter afstand en zonder die verstikkende mondkapjes.

Ook het thuiswerken wordt stukje bij beetje wat minder. Tuurlijk fijn om weer meer onder de mensen te zijn maar er kleven ook wel nadelen aan. Ze zitten op kantoor toch raar te kijken als je bij de lunch een flesje Rose op tafel zet en je mag er niet eens roken en ongeschoren in ‘camping-smoking’ aankomen wordt niet gewaardeerd. Alles lijkt langzaam aan weer terug te gaan naar een redelijk normaal. Gek is het dat je daar weer een beetje aan moet wennen en stuitend is het om je dan te realiseren dat je dik 1,5 jaar met een soort handrem erop hebt geleefd. Triest eigenlijk. Een opkomende generatie die bij het uitbreken van Corona net 16 jaar waren geworden en nu bijna volwassen zijn. Zij hebben iets in te halen om ook te ervaren wat nu precies dat “Schoeven-langs-het-schap-geveul” is en hoe een disco er van binnen uitziet.

Heerlijk zou het zijn als we definitief een punt achter deze klotentijd zouden kunnen zetten. Dat we weer gewoon lekker los kunnen gaan over zaken waar we eerder ook op los gingen. Dat we weer lekker kunnen klagen over CO2 uitstoot, windmolens op plekken waar we ze niet willen of over onzalige stinkplannen die te maken hebben met het ophalen van groene afvalcontainers. Of over de ‘verkrachting’ van iets heel erg Goors om van ’n Stoom’ ‘Op Stoom’ te maken; wie zoiets nu weer verzint? Vast iemand van buiten Goor die zijn bureau terug heeft gevonden na een lange periode van thuis werken.

Ik wens iedereen een geweldig weekend, er is zat te doen in het Goorse. Laten we onszelf helpen en daarmee ook onze horeca. Proost!

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Allemachtig wat prachtig…29 juni 2021 Allemachtig wat prachtig… Het eerste weekend in anderhalf jaar waarin het leek dat de wereld een beetje open ging en alles weer liet zien wat het leven zo mooi maakt. Met elkaar en samen een feestje vieren. Het […]
  • Collectieve pijn…25 mei 2021 Collectieve pijn… We wanen ons in een soort tweede werkelijkheid waarin we het blijkbaar fijn vinden onszelf voor de gek te houden. Schoolfeestvlaggen die vier wapperen aan de Goorse gevels en ik zag […]
  • Als juni zonder ons Schoolfeest…9 maart 2021 Als juni zonder ons Schoolfeest… Zwitserland is eigenlijk best een mooi land. Niet alleen omdat je er prachtig kunt wintersporten of omdat het vertikt naar de pijpen van Brussel te dansen maar vooral omdat ze daar […]
  • Voel je d’r eens aan…26 januari 2021 Voel je d’r eens aan… Nooit gedacht dat ik op 41-jarige leeftijd nog eens huisarrest zou krijgen. Niet van een boze papa of mama die niet geamuseerd waren als het weer eens iets later was geworden bij 'De Zon' […]
  • The Ferd…1 september 2020 The Ferd… Als je dacht dat we alleen in Goor 'probleemwijken' hadden, voor zover je dat gelooft, kunnen ze er in het westen van het land ook wat van. Er staat daar een alleraardigst optrekje met […]