#doesnormaal…

Al zo’n anderhalf jaar zitten mijn collega’s en ik in het weekend op de bank met de beetjes omhoog. Waar eerder de zaterdag overdag in het teken stond van een beetje kalm aan doen want “ik moet vannacht nog werken in de disco”, doven nu de lampjes zo rond een uurtje of elf ’s avonds in casa Kremers. Af en toe is er nog wel eens een drankje bij een gastvrije eindredacteur die ook wel van een beetje gezelligheid houdt, maar voor de rest is het maar een stille aangelegenheid die weekenden…

De zondagochtend heeft ook een compleet andere invulling gekregen. Waar ik er eerst rond zonsopkomst in stapte, kom ik er nu uit. Sloap uut, je zou er doorlig-plekken van krijgen. Nog nooit heb ik zoveel slaap en rust gehad in het weekend dan in het afgelopen jaar. Op zich kan ik er wel aan wennen in het weekend vrij. Beetje op de koffie hier, biertje daar en opeens kan ik ook mee naar een verjaardag of een feestje.

Waar een bijstandsmoeder duizenden euro’s terug moet betalen aan de gemeente omdat ze een paar boodschapjes kreeg van haar moeder, heb ik dat probleem niet. Via Corona-steunpakketten krijg ik al die tijd gratis geld. Hoef er niets voor te doen, heb er nooit om gevraagd en kreeg zelfs een brief als ik er niet mee rond kon komen er instanties waren die me verder konden helpen. Waarschijnlijk krijg ik dan met ons twee keer modaal het geld wat die bijstandsmoeder terug moet betalen. Wat zijn we toch een ontzettend sociaal en loyaal landje.

Alles gaat weer een beetje open. ‘Hoogheid arrogantie’ geeft stikstoffeestjes op Zandvoort voor 70.000 man en vraagt voor het gemak een bandje gratis op te treden omdat ze waarschijnlijk toch niets te doen hebben. We onteigenen gewoon een paar keuterboertjes en hoppa, gaan met die banaan. De bussen zitten weer vol met supporters richting de stadions om te kijken naar verwende miljonairtjes die tegen een balletje trappen. Wat een gaaf land hebben we toch, mooi dat het weer kan.

In Markelo staat een prachtige discotheek. Een plek waar jeugd elkaar kon ontmoeten. Waar vriendschappen voor het leven werden beklonken onder het genot van een drankje en dikke beats. In het centrum van Goor zijn prachtige cafés waar het goed vertoeven is en waar de kans op Corona oplopen vóór twaalf uur net zo klein is als er na. Tal van theaters draaien op de helft van hun krachten maar zien het einde van wat financieel dragelijk is, snel in beeld komen. Allemaal plekken waar we het leven vieren, waar we ons prettig voelen en elkaar ontmoeten.

Het is niet alleen #unmuteus voor de sector die de afgelopen week in vele steden de straat zijn opgegaan voor heropening van het nachtleven, maar het wordt zo langzamerhand tijd om iedereen in Nederland te un-muten. Klaar nu met die gekkigheid, weg met de steunpakketten en al helemaal klaar met zaterdagavond, betaald, laf op de bank hangen. #doesnormaal

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Verhuftering…23 november 2021 Verhuftering… Jaren geleden moest je je mond spoelen als je het woord 'shit' had gezegd. Dat kon toch absoluut niet. Net zo min als de woorden 'gadverdamme', 'fuck' en 'kolere'. De juf of meester belde […]
  • We vierden het leven…16 november 2021 We vierden het leven… Afgelopen vrijdag was het dan zover. De laatste telg uit de familie stapte in het huwelijksbootje. Mijn broertje, helft van een tweeling met mijn zus, trouwde met zijn lief. Een […]
  • Teugelloos…9 november 2021 Teugelloos… Men schijnt zich zorgen te maken over het 'teugelloos' drankgebruik van de inwoners van onze Hof. Teugelloos; zonder teugels, onbesuisd, loszinnig en buitensporig, vertaalt de Dikke van […]
  • Deugflamoezen…2 november 2021 Deugflamoezen… We mogen allemaal graag klagen en zeuren. Niet veel deugt en het liefst zijn we overal tegen. Tegen zijn omdat het kan, niet zozeer omdat we het ook echt vinden. Vrijheid van […]
  • Niet tegen mama zeggen…26 oktober 2021 Niet tegen mama zeggen… Een groot privilege van werken in het onderwijs is toch wel dat je de bevoorrechte positie hebt tijdens alle schoolvakanties vrij te zijn. Toen dochterlief nog klein was, nooit gedoe met […]