Zoet en zuur…

Het dampte, het prikkelde en het lachte. Het was weer zoals vroeger dat je voor de eerste keer uit mocht. Eindelijk weer naast mijn mede-nuilers aan de toog. Wat is het toch fijn om een hele avond te drammen over eigenlijk niets. Dom zeuren over wat je mee hebt gemaakt de afgelopen maanden en er al pratende achter komen dat dat eigenlijk helemaal niet zo veel was…

Het leek alsof iedereen was ontwaakt uit een diepe winterslaap met enge dromen. Lachende gezichten van plaatsgenoten waarbij opluchting van hun voorhoofd te lezen was. Even een andere omgeving en andere mensen om je heen dan uit je eigen bubbel waar we met z’n allen veel te lang in hebben gezeten. De één heeft z’n haar laten groeien en bij de ander hebben de ‘corona-kilo’s’ z’n werk gedaan. De één is gestopt met roken en de ander blijkt ineens al twee relaties verder te zijn. De uber-drammer is nog steeds dezelfde drammer en krijgt het predicaat na afgelopen weekend van ‘Ultimate-drammer’.

Maar na het zoet van de heropening van de horeca komt de volgende ochtend ook helaas het zuur. Bier drinken moet je trainen om er goed in te zijn en te blijven. Zonder warming up krijg je blessures en dat was precies wat er gebeurde. Een knie met een fikse schaafwond en een broek die komend zomer maar door moet als korte broek. De café-racer, die maanden werkeloos in een verdomhoekje van de schuur heeft gestaan, is er ook niet geheel zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Hij mist op dit moment een koplamp en heeft het ook ‘neet helemaal terechte’ met het voorspatbord.

Maar ach, wat zou het? We zijn er weer even uit geweest en het smaakt naar meer! Kunnen we al een heel klein beetje gaan dagdromen over het Feest der Feesten en de jaarlijkse noaberplicht om act de présénce te mogen geven aan de andere feesten in onze Hof? Ik zag dat Hengevelde al een mooi programma had staan. Fingers crossed! Het dankbare werk van 24 bier tegelijk tappen op de zaterdagavond, tappunt 2, onder begeleiding van dweilorkest ‘De vrolijke Flierefluiters’. Even een vette bek halen bij de “hen’n kroam” en zelfs de penetrante lucht van de toiletkelder kun je gaan missen, al was het alleen maar omdat je dan weet dat het HET weekend is.

Het gezellige van het borreluurtje waarbij je je werknemer waant van ieder bedrijf in Goor door het uitwisselen van
t-shirts. Op weg naar huis, de piep’n strak, nog een dikke paling scoren en de volgende ochtend wakker worden op de bank met een half afgekloven graat op je buik. Op zondagavond om twaalf uur kunnen zeggen dat je de volgende editie toch leuker vond en nog snel een paar extra penningen haalt. Het kan zomaar eens een goede belegging zijn met alleen maar oplopende prijzen.

My God, wat heb ik er allemaal weer zin aan!

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Reisverslag…28 juni 2022 Reisverslag… Dinsdag 28 juni 2022, het reisverslag van een weekendje weg in Goor. Ik dacht er verstandig aan te doen om er maar direct aan te beginnen zondagnacht na het Goors Victorie. Dat dat niet […]
  • Jullie zijn zóów 2019…21 juni 2022 Jullie zijn zóów 2019… Wat is dat eigenlijk, Schoolfeest? Moet je entree betalen? Is er dan iemand die even een nooduitgang open kan gooien? Moet je zestien zijn om naar binnen te mogen? Als dat zo is, graag […]
  • Eenvoudige boerenlul…7 juni 2022 Eenvoudige boerenlul… Nog drie weekjes en dan kunnen we genieten van een weekendje los gaan. Wat heb ik mister Jupiler gemist en hoe kun je uitzien naar zo’n kroketburgertje met een liter mosterd. Op […]
  • Allemachtig wat prachtig…29 juni 2021 Allemachtig wat prachtig… Het eerste weekend in anderhalf jaar waarin het leek dat de wereld een beetje open ging en alles weer liet zien wat het leven zo mooi maakt. Met elkaar en samen een feestje vieren. Het […]
  • Goorse geveul..22 juni 2021 Goorse geveul.. Schoeven langs het schap. Dat dak dat mut er of. Even stilstaan bij geliefden die ons ontvallen zijn bij “Schoolfeest in de hemel”. Uitpuffen op het Jannink-terras en nat van het zweet […]