Ontwortelde roots…

Waar kom je vandaan en wat zijn je roots? Je afkomst zegt vaak veel over hoe je leven verloopt en misschien ook wel iets over de kansen die je krijgt. De ene generatie voedt de andere op en zo is het cirkeltje weer rond. Maar wat als je van de ene dag op de andere ontheemd raakt? Dat je alles moet achterlaten wat je lief is en in onzekerheid terecht komt…

Mijn roots liggen deels in Markelo en deels in Diepenheim. Zoon van een vader die op zijn beurt weer zoon is van Bets van de Biele. Zoon van Dientje wier voorouders uit Goor kwamen. Ook ben ik zoon van een moeder uit Markelo. Mijn moeder is dochter van ‘Oand Jan’ die op zijn beurt weer zoon was van ‘Maagtjen Hendrik’ en ‘Jenneke van de Lokappe’.

Mijn overgrootouders waren een begrip in Markelo en omstreken. Ik heb ze nooit mogen kennen maar uit de verhalen die ik hoor waren het bijzondere mensen. In een boerderijtje, in de Pothoek Markelo, runden ze een bescheiden loonbedrijfje. In de oorlog hielpen ze hun medemens door onderdak te verschaffen aan onderduikers. Met gevaar voor eigen leven hielpen ze mensen een oorlog te overleven. Ook ging Hendrik rond met de ‘ventkoare’ om de dagelijkse boodschappen aan de man te brengen. Zelfs bij dat ene huis, waar mensen woonden die ‘fout’ waren ging hij langs. Alles om maar geen argwaan te wekken. Helaas kwam aan hun leven een tragisch- en plotseling einde door een fataal verkeersongeluk. Ondanks dat ik deze mensen nooit gekend heb, denk ik er altijd even aan als ik langs die plek rij waar het decennia geleden gebeurde.

Het boerderijtje aan de Pothoek werd in gebruik genomen door de zoon des huizes die er vervolgens tot zijn dood woonde. Het verloor nooit helemaal zijn agrarische bedrijvigheid want de groentetuin reikte zo ver als ik als klein jongetje kon kijken. Er was altijd wel wat te doen, opruimen bijvoorbeeld want daar waren ze niet zo goed in. Iets wat ik dan ook wel weer bij mezelf herken.

Voor het eerst in misschien wel 100 jaar werd het heel stil rond het boerderijtje op ‘oale groond’. De roots zijn klaar met groeien. Wat geweest is, is geweest en het werd verkocht.

Afgelopen week kwam een moeder van 30 jaar met haar drie jonge kindjes vluchtend naar Nederland. Hun leven was niet meer veilig in Oekraïne. Ze vonden een veilig onderkomen in uitgerekend dat mooie boerderijtje op historische gronden. Zouden ze wel weten wat voor een roots daar allemaal liggen? Welke bijzondere mensen daar gewoond hebben?

Nee, ik denk het niet, maar wat maakt het uit. Wederom dient het oude boerderijtje als veilige haven voor ontheemde mensen in paniek. Wat een prachtige nalatenschap. Zelfs na je dood kan je ‘fingerprint’ nog zichtbaar zijn. En wat ben ik trots dat een deel van mijn ‘fingerprint’ daar ook vandaan komt.

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Proefballonnetje…24 mei 2022 Proefballonnetje… Wat een boer niet kent, vreet hij niet. Hopen op andere uitkomsten als je alles hetzelfde blijft doen.Volgens Einstein ben je dan een dwaas. De Hof heeft zijn eigen ‘Mark Rutte-probleem’. […]
  • De bene brek’n…17 mei 2022 De bene brek’n… Uit verveling en in een loos half uurtje op de late avond scrol ik wel eens door de ontelbare filmpjes op Facebook of YouTube. Grappige filmpjes over hoe mensen de meest simpele […]
  • Belofte…10 mei 2022 Belofte… Op 4 en 5 mei moet ik altijd denken aan wijlen mijn buurman die traditiegetrouw op kraamvisite kwam toen onze dochter werd geboren. Hij was de laatste oorspronkelijke bewoner van ons […]
  • Compromis…19 april 2022 Compromis… Nu de wereld weer een beetje open is, wordt het langzamerhand eens tijd om een bestemming uit te zoeken voor de zomervakantie. De laatste twee jaar hebben we Nederland tot in de kleinste […]
  • Storming en norming…12 april 2022 Storming en norming… Diverse regionale en landelijke media kopten afgelopen weekend met titels als: ‘Alcohol en drugs op teenage-party’ en ‘Ze zijn werkelijk helemaal losgeslagen, van God los!’ Een niet al te […]