Eenvoudige boerenlul…

Nog drie weekjes en dan kunnen we genieten van een weekendje los gaan. Wat heb ik mister Jupiler gemist en hoe kun je uitzien naar zo’n kroketburgertje met een liter mosterd. Op zaterdagavond m’n burgerplicht vervullen op Tappunt 1 om daarna gezellig bij te kletsen onder het genot van een dubbel en dwars verdiende rakker in de vrijwilligerscorner…

Binnenkort valt traditiegetrouw het Schoolfeestkrantje op de mat bij alle Goorse huishoudens. Ook daar zal een stukje te lezen zijn ‘Namens Niels’. Waar ik normaal gesproken een stukje van vijfhonderd woorden in een kwartiertje opkrabbel, moest ik er nu even over nadenken wat ik mijn mede Gorenaren wou meegeven voor het laatste weekend van juni. Eigenlijk willen we allemaal maar één ding en dat is plezier maken, elkaar ontmoeten en een ommeunige sloot bier wegtikken.

Op de zaterdagavonden sta ik aan de deur als horecaportier bij een grote discotheek. Super dat óók dat weer kan, maar ik zie wel verschil in nu en hoe het vóór Corona was. Het lijkt wel alsof niemand meer iets kan hebben. Snel aangebrand en super korte lontjes. Bij het minste of geringste aangesproken voelen. Sociale omgangsvormen lijken compleet verdwenen. Hoe gedraag ik me in een grote menigte? Het is niet normaal om met bierglazen te gooien of overal maar een sigaret op te steken.

Het is niet normaal om in lichtstellage’s te klimmen of de peperdure mengtafel van de lightjockey te dopen met het laatste beetje in je glas. Het is niet normaal om iemand direct een poffer te geven als hij niet aan de kant gaat. Het is óók niet normaal het barmeisje uit te schelden voor ‘hoer’ als ze in jouw ogen jouw drankje te langzaam inschenkt. En laten we eerlijk zijn, verdiende de jongen achter de garderobe nu echt die tuf in zijn gezicht omdat hij niet sneller kon dan dat hij deed? En tja die portiers, dat zijn de echte klootzakken. Die zien altijd alles verkeerd en die mag je ongestraft schoppen, slaan, uitschelden of bedreigen.

Natuurlijk kun je altijd beren op de weg zien met alles wat je doet, maar wat hoop ik dat we met z’n allen editie Schoolfeest 2022 tot een prachtig evenement maken. Dat we onze jonge garde een beetje onder onze hoede nemen en dat we ze leren wat gezelligheid is en dat wachten of een keer een duw krijgen gewoon bij het leven hoort.

Afgelopen zondag was ik in de kroeg voor een biertje op het terras. De Rellie had daar ‘vergadering’. Een groep die laat zien wat feest vieren is en met elkaar hun trotse normen en waarden uitdraagt. Ik kwam aan de praat met een prominent lid van dit illustere gezelschap. Hij zei dat de Rellie in z’n hart zit en dat het het mooiste clubje van Goor is. Het voelt als familie. Als iedereen nu eens onze instelling zou hebben. Puur feest maken en lol hebben. ‘Ma ja Niels, ik kan’t wa zeg’n ma ik bun ma een eenvoudigen boerenlul’.

Namen Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Allemachtig wat prachtig…29 juni 2021 Allemachtig wat prachtig… Het eerste weekend in anderhalf jaar waarin het leek dat de wereld een beetje open ging en alles weer liet zien wat het leven zo mooi maakt. Met elkaar en samen een feestje vieren. Het […]
  • Reisverslag…28 juni 2022 Reisverslag… Dinsdag 28 juni 2022, het reisverslag van een weekendje weg in Goor. Ik dacht er verstandig aan te doen om er maar direct aan te beginnen zondagnacht na het Goors Victorie. Dat dat niet […]
  • Collectieve pijn…25 mei 2021 Collectieve pijn… We wanen ons in een soort tweede werkelijkheid waarin we het blijkbaar fijn vinden onszelf voor de gek te houden. Schoolfeestvlaggen die vier wapperen aan de Goorse gevels en ik zag […]
  • Als juni zonder ons Schoolfeest…9 maart 2021 Als juni zonder ons Schoolfeest… Zwitserland is eigenlijk best een mooi land. Niet alleen omdat je er prachtig kunt wintersporten of omdat het vertikt naar de pijpen van Brussel te dansen maar vooral omdat ze daar […]
  • Bier drinken en kut roepen…30 juni 2020 Bier drinken en kut roepen… Een bijzondere gewaarwording was het. Het laatste volle weekend van juni zonder Schoolfeest. Met weemoed reed ik afgelopen weekend langs de weide. Waar in plaats van het heiligdom der […]