Hallo JUMBO…

Dat was hem weer. Een weekje zon pikken op Gran Canaria. Heerlijk om met 25 graden, vanuit je luie ligstoel, te kunnen lezen dat er een storm over Nederland raast. Op dit Canarisch eiland is het goed vertoeven. Dat vonden volgens mij ook alle stemmers van de 50+ partij, die zaten dáár namelijk allemaal. Ik reken mezelf voor het gemak, en misschien tegen beter weten in, nog maar een beetje tot de oudere jeugd. En jeugd zie je daar niet zo heel veel op het eiland.

Veel Knäckebröd-vreters en schreeuw-Engelsen die daar een tweede huisje hebben en overwinteren. Wij zaten in een keurig resort met mooie bungalows en natuurlijk all-inclusief. We zouden eens wat te kort komen of niet dan? Omdat we niet alleen willen lamballen en bier drinken, hadden we een auto gehuurd om de plaatselijke pensionado’s in natuurlijk habitat te gaan bekijken.

Winkelen bij de Jumbo zal voor mij nooit meer hetzelfde zijn als voorheen. Onze eerste stop was bij een groot winkelcentrum “Jumbo” genaamd, in Playa del Inglés. Ons appetijtelijk uitziende- en kortgerokte reismiepje van TUI had ons al gezegd dat het een “manvriendelijke omgeving” was. Hallo JUMBO! Nou, het was zeker een manvriendelijke omgeving. Op het terras links van ons kwamen mannen zitten in veel te strakke leren broekjes en rechts werd het uitzicht geblokt door hordes vrijgezellen heren die naarstig op zoek waren naar andere Jumbo’s. Moet trouwens wel zeggen dat het er erg gezellig was. Een beetje anders, maar wel gezellig.

Ik moest ook nog even naar de kapper en “Jean from Paris” had aan mij een welwillend slachtoffer gevonden. Nu geef ik u één waarschuwing waar u mogelijk iets aan kunt hebben als u ooit op dit eiland in de kappersstoel belandt van deze meneer. Als je er van de buitenkant nogal roze opkijkt, de kapper Jean heet, de salon opgedirkt is met allerlei posters van blote mannen, de dienstdoende haircutter je ook relaxmassages aanbiedt en als ketting een grote omgekeerde piemel aan z’n nek heeft hangen…kom je er ongeveer zo uit te zien…

Nou, één voordeel, ik paste er wel goed tussen bij de Jumbo toen we nog wat gingen drinken om van de schrik te bekomen. Bij het bestellen van een biertje kreeg ik zelfs een viltje met een telefoonnummer erop. Wegwezen hier! Nog snel even een slof sigaretten mee graaien, want laten we eerlijk wezen…EURO 2,30 per pakje. Je bent dief van je eigen portemonnee als je daar niet rookt.

Terug op ons resort onze beentjes onder de tafel voor het avonddiner. Lekker eten, wat natuurlijk helemaal niet goed voor mij is…maar ja. Eigenlijk is het de hele dag eten en drinken. Het ontbijt loopt over in de lunch en die loopt weer over in het diner. En daartussenin zijn er nog “tussendoortjes”. De tap vloeit rijkelijk van 11.00 tot 23.00 uur en de asbak wordt elk uur geleegd.

Na een heerlijk weekje met mijn lief, met op de terugreis een plekje in de business class van het vliegtuig (columns schijven betaald namelijk heel aardig), kom je aan op Schiphol. Het eerste wat je voelt is kou. Het eerste wat je ziet is regen. Het eerste waar ik me aan irriteer was die gladgestreken en akelige parfumkop van die enge Kuzu van Erdoğan fanclub “DENK” en z’n braakselachtige uitspraken. Bestaat er ook vrijwillige euthanasie voor zulk soort? Ik denk dat er zat dokters zijn die zijn stekkertje er wel uit willen trekken. We zijn weer in Nederland hoor…

Namens Niels uut Goor,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Johan Derksen-tje…18 augustus 2020 Johan Derksen-tje… Een bijzondere zomer en dat was het. Weken vrij voor de boeg zonder er vooraf echt een invulling aan te hebben geven. Het risico van zo’n loze tijd vrij in het vooruitzicht is dat je gaat […]
  • Waar is hier de nooduitgang…16 juli 2019 Waar is hier de nooduitgang… Opgeknapte bruggetjes over de vijver “Oma’s Gat” op de Kevelhammerhoek, landelijke Goorse attentie tijdens het NOS Journaal over de eikenprocessierups en een hogere uitstroom in onze Hof […]
  • Een leven lang quarantaine…27 oktober 2020 Een leven lang quarantaine… Normaal rond deze tijd maak ik er een sport van om het meest goedkope tripje op de kop te tikken naar een warm oord in februari. Boeken via de grote aanbieders online of reisbureaus doe […]
  • Paella en patatje oorlog…5 september 2017 Paella en patatje oorlog… De eerste column van een fonkelnieuw seizoen “Namens Niels”. We hebben onze zinnen kunnen verzetten in de zomervakantie en zijn weer opgeladen om er een jaartje tegenaan te gaan. In mijn […]
  • Naar wij dachten…18 juli 2017 Naar wij dachten… Vorige week vroeg ik of er nog verzoekjes waren waar mijn laatste hersenspinsel van dit seizoen over zou moeten gaan. Veel mensen vonden dat ik het dramadossier Molenstraat er nog maar […]