Waar je mee omgaat…

Je kunt er bijna niet omheen. Bij elke nieuwsuitzending hebben ze het erover. Als je de krant open slaat komt het in dikke vette gedrukte letters op je af. Ook op social media kun je er niet aan ontkomen. Hét klimaat. En dan met name hoe slecht het klimaat wel niet is op het moment en dat het nu écht tijd wordt om in actie te komen.

Iedereen heeft volgens mij dat stukje op televisie wel gezien van het spijbelende schoolmeisje uit Zweden, Greta Thunberg. Mama Thunberg, Malena, schreef eerder al eens een boekje over het klimaat. Ik zal er verder niet te veel over zeggen maar toen ik dat boek las, ik ben tot de helft gekomen, begreep ik wel een beetje waarom Greta doet wat ze doet. Waar je mee om gaat, word je mee besmet.

Ongeacht wat je nu vindt van de teksten en denkwijzen van dit pubertje, vind ik het vooral in en in triest dat dit meisje misbruikt wordt voor zaken waar haar jonge geestje en mentale gesteldheid helemaal niet mee kunnen omgaan.

Het is geen geheim dat dit meisje een stoornis heeft in het autistisch spectrum, genaamd Asperger. Hier ben je natuurlijk helemaal niets minder om dan wie dan ook, maar je moet de dingen wel een beetje in perspectief zien als mensen met dit syndroom iets zeggen of doen. In perspectief zien, wat nu precies datgene is, wat Greta zelf niet kan door haar syndroom.

Normaal gesproken bescherm je zulke kinderen tegen de immense druk van buiten. Je zorgt voor een veilige omgeving en je zorgt dat het omringt wordt met mensen die het snappen hoe je moet omgaan met zo’n kind. Je zorgt voor geborgenheid en voor gestructureerde en voorspelbare dagen. De ouders van Greta doen dat niet en gooien hun dochter voor de leeuwen die werkelijk schaamteloos verkettert wordt op vele platforms op het internet. Kinderbescherming, waar ben je? Dat het hier gaat over een schreeuwerig meisje van amper 16 jaar die vergeleken wordt met de exorcist en de meest hatelijke reacties over haar heen krijgt, lijkt velen niet te deren.

De kern van Greta’s verhaal is er overigens wel één om over na te denken. Voor haar uitvoering op televisie krijgt ze van mij wat minder punten. We moeten inderdaad bewuster gaan leven. Minder fossiele brandstoffen gebruiken en wat minder dierlijke producten gaan consumeren. De veestapel kan dan ook wat inkrimpen en overal 130 km per uur rijden is verleden tijd.

Voor vliegveld Lelystad bedenken we een nieuwe bestemming en we gaan burgers veel meer subsidiëren om besparingsmaatregelen aan te brengen in hun huizen. We moeten werk maken van verduurzamen en racen met Formule 1-auto’s in de duinen hoort daar volgens mij ook niet bij. We moeten allemaal een bijdrage leveren. Niet alleen boeren of de industrie, wij allemaal. Maar wat en hoe we het ook gaan doen…laten we het in godsnaam een beetje in perspectief zien!

Namens Niels,

een fijne dag…

Gerelateerde berichten

  • Met grote golven…3 september 2019 Met grote golven… De afgelopen vakantieweken volgde ik het nieuws via diverse nieuws-appjes op mijn telefoon. Vanaf ons balkonnetje, bij een mooi resort ergens in Spanje aan de kust, kwam het nieuws […]
  • Onderwijs, elke dag anders…31 oktober 2017 Onderwijs, elke dag anders… Al jaren ben ik werkzaam in het onderwijs. Ik heb de mooiste job van de wereld. Elke dag jeugd om me heen met allemaal eigen karakters en eigenaardigheden. Ik geniet van de onbevangenheid, […]
  • Fiets um d’r in…19 september 2017 Fiets um d’r in… Tegenwoordig staat elke week in het teken van een bepaald thema. De gekkigheid staat zelfs voorgedrukt in sommige agenda’s. Zo hebben we “De week van met de blote snikkel in huis lopen”, […]
  • Mijn en dijn…17 september 2019 Mijn en dijn… Een beetje kattenkwaad. Wie maakte zich er vroeger niet schuldig aan? Ik, samen met mijn vriendjes, in ieder geval wel. We hadden de grootste schik om rauwe eieren in de sloffen van opa […]
  • Wereldvreemde krokodillentranen…24 september 2019 Wereldvreemde krokodillentranen… Hoe kan mijn column deze week anders gaan dan over de verschrikkelijk liquidatie op de advocaat van de kroongetuige in het “Mocro-maffia” proces. We hebben allemaal kunnen zien wat er is […]