Meet and Greet…

De jongeman liep met grote stappen binnen. Dat hij ruim 15 minuten te laat was deed hem waarschijnlijk niet zo veel. Zonder kloppen zwiepte hij de deur open en zei dat hij er was en een afspraak had. Voordat hij de deur weer dicht deed, meldde hij dat hij eerst nog even naar de WC moest...

(meer…)

Notitieblokje of schaduwagenda…

Dus zo was het vroeger in Goor. Foto’s van gebouwen die ik nooit in het echt heb gezien. Een kiekje van de tijd dat de Kerkstraat een winkelstraat was en hadden we twee stations? Een braakliggend terrein midden in Goor waar mensen proosten op het begin van de bouw van ‘De Reggehof’. Een statige witte villa aan de Diepenheimseweg die dienst deed als gemeentehuis van de Gemeente Goor…

(meer…)

Het kan anders…

De positieve dingen in het leven zien. In navolging op mijn verhaaltje van vorige week moet ik de daad bij het woord voegen. Het begint tenslotte bij jezelf. Jij, de enige persoon ter wereld waar je échte invloed op hebt. De wereld om je heen anders zien bleek een hele klus te zijn…

(meer…)

Balans…

Weer een nieuw jaar voor de boeg. Een fris jaar, alle tellers op nul. Hopelijk een jaar waarin we gevrijwaard blijven van Corona ellende. Een jaar waarin we dingen kunnen doen waar we blij van worden. Een fonkelnieuw jaar waar hopelijk mooie uitdagingen in het verschiet liggen…

(meer…)

Goud…

Het jaar sloten we af met geweldige tradities. Veel tradities zijn onderhevig aan de tijd. Waar sommigen zeggen dat ze niet meer kunnen, blijven er gelukkig een aantal springlevend. Afgelopen zondag konden we eindelijk weer eens genieten van echt natuurijs op de ijsbaan en de dag ervoor de oudste paardenmarkt van Nederland…gewoon in ons Goor!

(meer…)

Het is maar een spelletje…

In de laatste weken van het jaar slaan de lijstjes en totaalstanden je om de oren. Top 2000, eindnota’s, eindevaluatie van targets en tal van beroep gerelateerde recepties waar teruggeblikt wordt en de messen geslepen worden voor het volgende jaar. Het is net alsof er nooit een nieuw jaar komt, alsof alles nu af moet…

(meer…)

Het Pand…

Jaren geleden, in de tijd dat ‘De Zon’ nog het Sodom en Gomorra was in het weekend en je midden in de nacht een patatje tegenover deze muziektempel kon halen in een krap houten keetje. De tijd dat als je zestien werd mocht rijden op een brommer zonder rijbewijs. De tijd van kettingen aan strakke spijkerbroeken en T-shirts van Metallica en Nirvana…

(meer…)

Omdat ze daar wél gelukkig van wordt…

Hoe hoog leg je de lat? Tegen beter weten in pushen om de HAVO te proberen? Als het dan écht niet wil kan afstromen altijd toch nog? Een afgrijselijk schouwspel is vaak het gevolg met enkel verliezers, opstandigheid en bakken ellende. Moet altijd het hoogst mogelijke eruit geperst worden of kies je voor het meest passende op dat moment?

(meer…)

Héél goed nadenken…

De laatste tijd al eens naar ’t Stekeke, Diepenheim gereden? Ik weet zeker dat onze nationale held en Rode Stier-slurper Verstappen er nog moeite mee heeft om hem tussen de lijntjes te houden. Waar eerder springbulten en rotondes de plaatselijke hobby’s waren van ‘verkeersdeskundigen’, lijkt het nu alsof ze de chicane tot cult hebben verheven…

(meer…)

Energie…

Je druk maken over van alles en nog wat. Je in alle bochten wringen om overal aan te voldoen. Zestig uur in de week aan het werk om alle ballen hoog te houden. Het was wachten op een lichamelijke en geestelijke breakdown. Het overkwam mij een aantal jaren geleden. Sinds die tijd leef ik volgens een lijfspreuk die als een rode draad door mijn leven loopt…

(meer…)