Tweede kans…

Iedereen heeft het recht op een tweede kans. Een kans om te bewijzen dat je het wel goed kunt doen. Een gelegenheid om te laten zien dat je hebt geleerd van de eerste keer toen het fout ging. Het geven van tweede kansen is een gebaar van vertrouwen, van vergeving en van compassie. Een extra kans krijgen geeft je moed en energie om het nu echt beter te gaan doen…

(meer…)

The Ferd…

Als je dacht dat we alleen in Goor ‘probleemwijken’ hadden, voor zover je dat gelooft, kunnen ze er in het westen van het land ook wat van. Er staat daar een alleraardigst optrekje met een mooie grote gracht er omheen. Het gigantische gebouw heeft niet alleen te kampen met achterstallig onderhoud, maar begint nu zelfs van binnenuit te rotten. Zelfs de welriekende geur van een nieuw gekweekte soort Goorse Dahlia kan de stinkende puinhoop niet verhullen…

(meer…)

Zonnedael…

Mag ik er zijn? Waar moet ik zijn? Ben ik gewenst? Waarom mag ik niet leven zoals ik dat wil? Waarom is de maatschappij en overheid zo bang voor mij? Ben ik dan écht zo bijzonder? Dit zullen de vragen zijn die woonwagen-strijders in Goor zoal hebben, kan ik me voorstellen. Zoals de vroegere woonwagennomaden trekken ze van stek naar plek, van berm naar plantsoen én van Kevelhammerhoek naar Gruttostraat…

(meer…)

Johan Derksen-tje…

Een bijzondere zomer en dat was het. Weken vrij voor de boeg zonder er vooraf echt een invulling aan te hebben geven. Het risico van zo’n loze tijd vrij in het vooruitzicht is dat je gaat lamballen bij het leven. Om eerlijk te zijn, wat heb ik m’n cerveza op ons vakantieadresje in Spanje gemist. Heimwee naar de drukte op de gezellige boulevards met dampende terrassen en hossend dronkenmansgelal…

(meer…)

Bier drinken en kut roepen…

Een bijzondere gewaarwording was het. Het laatste volle weekend van juni zonder Schoolfeest. Met weemoed reed ik afgelopen weekend langs de weide. Waar in plaats van het heiligdom der gerstenat nu een oase van rust heerste. Geen oorverdovende zware beats van kermisattracties, geen indringende mengelmoes van geuren van oliebollen en vette hap. Geen fotograaf te bekennen die iedereen bij binnenkomst vast wil leggen op de gevoelige plaat. Man, wat heb ik ons jaarlijkse feestje gemist.

(meer…)

Daar hebben wij geen beeldenstorm voor nodig…

Misselijk word ik ervan. ME’ers die een oude, ietwat krom lopende man, slaan met de lange lat en die onder vuur wordt genomen wordt door harde waterstralen omdat hij niet snel genoeg doorloopt tijdens de demonstratie in Den Haag afgelopen weekend. De man op leeftijd zei later in een interview dat hij helemaal niet op de demonstratie was afgekomen maar daar in de buurt woonde en een blokje om wou. Door onfortuinlijke reden kwam hij voor het schild van de ME’er. “Ik kon gewoon niet sneller lopen en toch kreeg ik een mep met die stok”. Als een slager die varkens voortdrijft door de slachtgang.

(meer…)

De plank mis slaan…

Van de week komt mijn dochter thuis uit school. Twee keer trappen met haar voeten en de schoenen liggen door de kamer. Met een ferme zwaai, waar Epke Zonderland u tegen zegt, vliegt haar Pokémon-schooltas in de hoek van de keuken. Mag ik wat drinken? Mag ik een snoepje?…

(meer…)

Wat gij niet wilt dat u geschiedt…

De afgelopen weken hebben we allemaal weer live kunnen meemaken dat overal ter wereld bepaalde mensen een andere behandeling krijgen dan anderen. Eens in de zoveel tijd, vooral na een heftig incident, laait het vuur weer op. Wat is er nu eigenlijk écht aan de hand?

(meer…)

Zullen we doen alsof het RIVM niet bestaat ?

En daar was het dan. Het uur U. 12.00 uur, maandag 1 juni, 2e Pinksterdag 2020. Na weken van geheelonthouding ging de horeca weer open. Het was alsof het aftellen was zoals bij Oud en Nieuw. Ruim opgezette terrassen, precies op anderhalve meter van elkaar, iedereen netjes aan een tafeltje. Pijlen op de grond geven aan hoe je moet lopen en waar je wel en niet mag komen. Zelfs een ‘WC-protocol’ heb ik voorbij zien komen. Ordnung muß sein!

(meer…)

Eng…

Mythen en sagen, volksverhalen, geruchten, legendes en mirakels. Mensen worden al eeuwen lang door deze verhalen geïnspireerd tot de wildste gedachten. Sommigen geloven heilig in deze, vaak heidense, folklore en tuigen er een heel complot omheen. Anderen geloven weer stellig in de geschriften van een ander oud boekje en praktiseren dat elke zondag in een speciaal daarvoor bestemd gebouw. De overeenkomst tussen dit alles is dat niemand er daadwerkelijk bij was, iedereen het van ‘horen zeggen’ heeft en er voorál gewoon in gelooft.

(meer…)