Booster mijn leven…

De meest depressieve tijd van het jaar vind ik het; de weken ná Kerst en Oud en Nieuw. Het ‘feest’ is weer voorbij en wat rest zijn lege en druilerige dagen. Veel mensen hebben niet de luxe om twee weken vrij te zijn en daar zit je dan alleen thuis op de bank als medewerker van een school…

(meer…)

Het is een keus…

Zorg dat je je werk-laptop mee naar huis neemt, net zoals je inlogtokens en werk-GSM. Check of je belangrijke dossiers in je tas hebt gestopt en digitaliseer zo veel mogelijk. Misschien is het allemaal niet nodig, maar we weten niet of morgen de school wel open gaat. Misschien moeten we thuis werken en online les gaan geven. Misschien hebben we een extra week vakantie of misschien gaan we gewoon open…

(meer…)

Een groter vergif is niet te koop…

Wie kent de klucht van de 35.000 nieuw aan te planten boompjes en struiken? En wie kent dat andere slechte stuk over massale bomenkap in dezelfde gemeente? De winkeliers geven het goede voorbeeld en plaatsen er alvast eentje in het centrum. Een boom voor verbinding en mooie wensen…

(meer…)

Slechte zaai…

Zondag 5 december. Gezellig met elkaar, kaarsjes aan, pepernoten op tafel en op de stoof staat de chocomelk rustig zijn kookpunt te bereiken. Op de grote tafel liggen een paar kleinigheidjes. De eerlijkheid gebied te zeggen dat in de hoek van de kamer ook al stiekem de kerstboom in vol ornaat staat te ‘shinen’…

(meer…)

Niet genoeg gehad…

Daar gaan we weer! Om 17.00 uur bij de keuken en geen ene flikker te doen. Hoe gaan we die tijd ’s avonds vol krijgen? Werken op zaterdagavond aan de deur bij de disco lijkt zo langzamerhand alweer een gebeuren uit het stenen tijdperk. En na afgelopen weekend is zelf een consumptie nuttigen aan de bar van het gezelligste cafeetje van Goor ook verleden tijd. Nou ja, of je moet een ‘middag-drinker’ zijn…

(meer…)

Verhuftering…

Jaren geleden moest je je mond spoelen als je het woord ‘shit’ had gezegd. Dat kon toch absoluut niet. Net zo min als de woorden ‘gadverdamme’, ‘fuck’ en ‘kolere’. De juf of meester belde dan naar huis om melding te maken van het feit dat ze het vervelend vonden dat ze nu al twee keer hadden gezien dat kleine Niels z’n stoel niet op de tafel had gezet aan het einde van de lesdag…

(meer…)

We vierden het leven…

Afgelopen vrijdag was het dan zover. De laatste telg uit de familie stapte in het huwelijksbootje. Mijn broertje, helft van een tweeling met mijn zus, trouwde met zijn lief. Een huwelijksvoltrekking met bijbehorend feest dat niet standaard was. In plaats van enkel maagdelijk wit was het ‘black and white’ wat de klok sloeg…

(meer…)

Teugelloos…

Men schijnt zich zorgen te maken over het ’teugelloos’ drankgebruik van de inwoners van onze Hof. Teugelloos; zonder teugels, onbesuisd, loszinnig en buitensporig, vertaalt de Dikke van Dale dit woord wat vast en zeker bedacht is door de zoveelste ‘deugflamoes’. Waarschijnlijk een ouwe geitenbreier die een mystery guest af stuurt op de plaatselijke horeca en hun QR-code op hun kop hebben getatoeëerd…

(meer…)

Deugflamoezen…

We mogen allemaal graag klagen en zeuren. Niet veel deugt en het liefst zijn we overal tegen. Tegen zijn omdat het kan, niet zozeer omdat we het ook echt vinden. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed en daar maken we gretig gebruik van. Wee degene zijn gebeente die hier ook maar de kleinste poging onderneemt afbreuk aan te doen…

(meer…)

Niet tegen mama zeggen…

Een groot privilege van werken in het onderwijs is toch wel dat je de bevoorrechte positie hebt tijdens alle schoolvakanties vrij te zijn. Toen dochterlief nog klein was, nooit gedoe met oppas en het scheelde een boel knaken voor buitenschoolse opvang. Nog vers in mijn herinneringen stonden die weken bol van koekjes bakken, vingerverf-schilderijen kliederen én appelmoes maken van onze eigen appels…

(meer…)